مريت پارک وی *

دنیزه لیورتو Denise Levertov ، از مادری ولزی و پدری روسی به سال ۱۹۲۳ میلادی در لندن زاده شد.او علیرغم فقدان تحصیلات کلاسیک، به ۴ زبان عبری، روسی، آلمانی و انگلیسی شعر می سراید و داستان می نویسد.یهودی تباریست که به مسیحیت گرویده است. و انگلیسی زاده ایست که به ملیت آمریکا در آمده است. و در زمره شاعران صاحب سبک قرن بیستم محسوب می شود.شعر این شاعر از زبانی سهل و ممتنع بهره می گیرد، درک مفاهیم شعری او در زبان مبدا آسان اما برگرداندن آن به زبان مقصد مشکل است.خصوصا برای من که به بضاعت اندکم ،واقفم و معترف.در هرحال مقصودم آشنایی دوستان با شاعرانی است که آثارشان کمتر به زبان فارسی معرفی شده است.
"بزرگراه ها" در ادبیات معاصر نماد پیوند و اتصالند ،ولی در شعری که از" لیورتو" تقدیم حضورتان می کنم نشانگر تنهایی و عزلت آدمیا ن است.

levertov.jpg




انگار

همیشه در راهند،
که ادامه می دهیم ----

          زیر آسمانی گرفته
          چراغ ها  روشن که شد ستاره ای
          تیره گی را شکافت
          و حالا دارد

           با حوصله
           زنجیره ی رویاگونه ی جاری
           بر شش مسیر خیابان را
           تعقیب می کند...

آدم ها--

     از ماشین هایی
                که هیچگاه بیرون نمی آیند
                           - مگر در ایستگاه های سوخت گیری -
مردد،
     همدیگر را برانداز می کنند

           با شتاب،
           کنار دستگاه های سکه گیر،
           قهوه ای می نوشند
           و شتابناک
           به ماشین ها باز می گردند،
           تا ادامه دهند

آنسوی حصار راه،
          خانه ها
          درخت ها / درخت ها و بوته ها
           رد می شوند از کنار ماشین ها
               که جلوی ما،
               کنار ما،
               پشت سر ما،
                          فشرده در حرکتند
و ماشین هایی
              که از روبرو می آیند
              چشم را می زنند
در شش مسیر
به جنوب و شمال می خرامند
و با صدایی گنگ
می گذرند

*Merritt Parkway
بزرگراهی در ایالت کانکتی کوت آمریکا


اصل شعر...

/ 32 نظر / 9 بازدید
نمایش نظرات قبلی
بوتيمار

سلام استاد * بابا قرار بود از خودتون هم بنويسيد * پس چی شد * ملت منتظرن ها *‌البت اينم خيلی قشنگ بود*‌پايدار باشيد

رضا كرمي

از ناشنيده ها بگو جانا.از هرچه تازه تر است

مسلم فدائي

سلام. هم قالب نو رو تبريك ميگم و هم ممنون از اين دو سه كار جالب كه طي اين مدت نخوانده بودم. راستي ديروز در جمع دوستان وبلاگشهر جايتان حسابي خالي بود. اونجا خوش ميگذره؟

zhila

سلام استاد!دستتون درد نکنه. فکر می کنم ترجمه کار سختيه.چون مترجم خودشو در برابر اصل شعر مسئول می دونه و اين کارو سخت ميکنه!منتظرم که از کارهای خوبتون بخونم.زنده باشيد و مشامتون پر از شميم وطن!

جليل

سلام! دو لاله ی پرپر به هم چسبيده--دو لادن لاغر به هم چسبيده--با تيغ نمی توان جدا کرد از هم --سرهای دو باور به هم چسبيده

عباس حبیبی

سلام . خسته نباشید . بنظرم شعرهای خیلی خوبی بودند . باید دقیق تر بخوانم . دوباره برایت می نویسم .

ليلا

اوهوم راست ميگويد اما يك وقت ديگر هم هست كه آدمها از ماشين پياده ميشوند ... وقتي كه تصادف ميكنند . من با نظر كرگدن در مورد مقدمه ات موافقم.

kargadan

خيلی مخلصيم ... اينم ميل ما :mohsen_bagherloo@yahoo.com پس منتظرم ... فدات .

قريبي (چوپان...)

سلام نيما جان . اميد وارم خوب باشی . برای عرض ادب خدمت رسیدم ما که دلمان طاقت این حجم دلتنگی را ندارد قربانت.