مهدي فرجي


 
ستاره های مدار عاشقی
شاد باشید و برقرار
 


 

غزل غزلهای سليمان ۲

 

        ...ادامه از نوشته قبل

           در متنِ ِ« جیمز هاکس » ، برای جدا کردن و رعایت تفاوت آواها(ناطقان)،

    از کلمات محبوب و محبوبه استفاده شده است:

   

         « غزل غزلها که از آن سلیمان است<> او مرا به بوسهای »

         « دهان خود ببوسد<> زیرا که محبت تواز شراب نیکوتر »

         « است<> و اسم تو مثل عطر ِریخته شده می باشد<> »

         « پادشاه مرا به حجله های ِ خود آورد<> از تو وجد وشادی »

         « خواهیم کرد<>محبت تو از شراب زیاده ذکر خواهیم نمود»

          « <> تو را از روی خلوص دوست میدارند <> ای دختران »

          « اورشلیم من سیه فام اما جمیل هستم <> مثل خیمه های »

          « قیدار و مانند پرده های سلیمان<>بر من نگاه نکنید چونکه»

          « سیه فام هستم <> زیرا که آفتاب مرا سوخته است<> »

           « پسران مادرم بر من خشم نموده مرا ناطورتاکستانها ساختند»

 

       دکتر خانلری ظاهراً ، معتقد بوده که متن، شکل نمایشی داشته است .

    از این رو در ترجمه ای که به دست داده، به منظور ایجاد سهولت در برقراری

   ارتباط با اثر و برای معین کردن راوی، کلمات بانو، دلدار، دختران ، را به کار برده

    است:         

                               « بانو »

         « کاش از بوسه های تو لبانم می فرسود! مستی آب دهانت »

            « از مستی می بیشتر است. نفست خوشبوتراز نسیم عبیرآمیز »

             « است0 »

             « چون نام ترا بر زبان می آورم عطری از آن برمی خیزد »

              « و دل در بر دختران می تپد0 »

              « مرا با خود ِبِکِش ! بدویم تا به خانه تو ...آنجا من،سوخته »

               « عشق ، سراپای خود را به نوازش تو می سپارم0 »

               « ای دختران اورشلیم، من سیه چرده ام0 اما زیبا، چون »

                « خیمه های قادار و شادروان سلیمانم0 تیرگی رنگ من از »

                « آنست که خورشید در من نگریسته است0 برادرانم مرا »

                « خوار کردند و به پاسبانی تاکستانها گماشتند0 اما من »

                « خوشه چینی را در تاکستان خود راه دادم... »

 

         شاملو در این متن برای جدا کردن راویان غزل، اولین حرف ِسرآغاز ِ    کلامِ ِ

  هر گوینده ، بزرگتر از اندازه معمول چاپ متن، چیده شده است و وجود فاصله ها،

  به این امر کمک می کند:

 

         « ک اش مرا به بوسه های دهان خویش ببوسد! »

              « عشق تو از هر نوشابهً مستی بخش گواراتر است0 »

             « عطر الاولین، نشاطی از بوی خوش جان توست و نامت، »

             « خود حلاوتی دلنشین است چنان چون عطری که بریزد0 »

             « خود از این روست که باکرگانت دوست می دارند. »

             « مرا از پس خود بکِش تا بدویم. »

             « که ترا، بر اثر بوی خوش جانت، تا خانه به دنبال خواهم آمد.»

              « ا ینک پادشاه من است که مرا به حجلهً پنهان خود اندر »

              « آورده 0 »

               « سراپا لرزان، اینک منم که از اشتیاق او شکفته می شوم. »

               « خوشا محبت تو، که مرا لذت آن از هر نوشابهً مستی بخش»

               « افزون تر است0

               « ترا با حقیقت عشق دوست می دارند. »

                « ا ی دختران اورشلیم!

                     من سیه فامم اما جمیله می خوانندم

                    همچون خیمه های قیدار و علم های سلیمان.

                    در من به شگفتی نظر مکنید که سیاه چرده ام، که مرا آفتاب

                    بریان کرده است، هم از این دست که می بینید.

                   پسران مادرم، آری، به من برآشفتند.

                    ایشان مرا، در تف آفتاب، به نگهبانی تاکستانهای خویش

                    بر گماشتند.

                    و بدین گون، دریغا ! تاکستان خود را نگهبانی نتوانستم ...»

 

 

        مسکوب برای جدا کردن گفتار گوینده ها و تشخیص آواهای مختلف،   تلاش

    خاصی نکرده است. جز موارد ِ نادر ِ فواصل یک سطری:

    

          « بگذار تا به بوسه های لبانش مرا ببوسد.زیرا عشق تو از»

             « شراب نیکوتر است. »

             « عطر تو بوئی دلاویز دارد، نام تو عطری پراکنده است: »

             « از این روست که دختران دوستت دارند. »

              « مرا از پس خود بکش.ما به دنبالت می دویم.پادشاه مرا »

              « به خوابگاه خود برد. »

              « ما سرشار و از تو شادمان خواهیم شد. عشق تو را »

              « می ستائیم بیش از شراب.نیکو دوستت دارند. »

              « ای دختران اورشلیم، من سیه فام امّا دلربایم، مانند خیمه»

              « قیدار، مانند پرده های سلیمان. »

              « مرا منگرید زیرا سیه فامم، زیرا خورشید در من »

              « نگریسته است. پسران مادرم بر من خشم گرفتند و به »

               « نگهبانی تاکستانهایم گماشتند، منی که تاکستان خود را »

               « نگاه نداشتم... »

 

     در کتاب مقدس: عهد عتیق و عهد جدید صفحه 1194 به بعد؛. در این متن نیز

  مانند متن «جیمز هاکس» علاوه بر شکل آیه/آیه، از کلمات محبوبه و محبوب

    استفاده شده است:

                

               <>سرود سرودها از آن سلیمان<> کاش ببوسهای

                 دهانش مرا ببوسد زیرا محبت تو از شراب خوشتر است<>

                 روغنهای توخوش رایحه و اسم تو مثل روغن ریخته شده است

                 باین سبب دختران ترا دوست میدارند<> مرا بکش تا در

                عقبت بدویم ملک مرا به خلوت گاهش آورده است از تو

                 شادمان و مسرور باشیم محبتهای ترا از شراب زیاده ذکر

                 خواهیم نمود راستان ترا دوست میدارند<>ای دختران اورشلیم

                  من سیاه قامتم اما خوشنما مثل چادرهای قیدار و مانند پرده های

                 سلیمان<> مرا منگرید چونکه سیاه فامم زیرا که آفتاب برمن

                  تابیده است پسران مادرم با من غضبناک شدند مرا نگاهبان

                  تاکستانها کردند <>

     

         و سخن آخر اینکه احساس ضرورت بازخوانی ، احساس ضرورت ِ دستیابی

     به تعریف شعر است. اگر قرار باشد شعر تعریف شود یکی از راههای مطمئن،

     سفر به سرچشمه های شعر. غزل غزلهای سلیمان یکی  از این 

     سرچشمه   هاست. صرف نظر از هر احساس ضرورت، با این  غزلها، نمونه های

     کم نظیری از فهم زیبایی شناسانه مردم سه هزار سال پیش را در دست داریم

      که به جای خود بسیار ارزشمند است.

   

  

  

Nima Abed
پيام هاي ديگران ()
 
بلاگ
بايگانى
پست الكترونيك
 
نوشته‌هاى قبلى
 
   

 

 
 
با پشتيبانى بلاگ‌ايد
 
 
 

 

:بازديدكنندگان  
[ بلاگ| بايگانى | پست الكترونيك ]